Strict Standards: Non-static method timezone::is_dst() should not be called statically in /var/www/vhosts/dijkhuiscommunicatie.nl/httpdocs/textpattern/lib/txplib_misc.php on line 2545

Strict Standards: Non-static method timezone::is_supported() should not be called statically in /var/www/vhosts/dijkhuiscommunicatie.nl/httpdocs/textpattern/lib/txplib_misc.php on line 2713
Dijkhuiscommunicatie - specialist in communicatie op de werkvloer: De opmars der dingen en de traagheid van het grote politieke verhaal

DIJKHUISCOMMUNICATIE in contact met de werkvloer

De opmars der dingen en de traagheid van het grote politieke verhaal

 

 9 oktober 2014

Nou zijn mensen die strijden voor de rechtvaardige zaak zelden de lachebekjes van de wereld. De oud-politicus en socioloog Marcel van Dam vind ik dan ook niet bepaald een geinponem. Maar dit keer moest ik toch een beetje om hem lachen want er werd van de week een kolom van hem afgedrukt die hij al eerder had geschreven en wel op de 11de van de 11de - de opening van het carnavalsseizoen 1991. Mijn carnavalshart maakte een sprongetje; het zou toch niet zo zijn dat Van Dam in opperste voorbereiding was voor het feest waarin alles op zijn kop wordt gezet? Nee ik hoefde me geen illusies te maken. Hij waarschuwde en kent de meerwaarde van frapper toujours en zijn betoog is nog zo actueel als de krant van vandaag waar de vis voor morgen in verpakt wordt.

 


Meer... >

Van Dam waarschuwde in 1991 al dat de overheid die er voor is om de maatschappelijke normen in wetgeving vast te leggen, in grote moeilijkheden komt door het tempo van de veranderingen, met name in de wetenschap en in de techniek. De productie van goederen en diensten is in handen van dingen zoals robots en wordt steeds minder door mensen gedaan. Het voordeel is dat ze goedkoop zijn, nooit slaap hebben, niet ongesteld of zwanger worden, niet met vakantie gaan, niet klagen maar ook amoreel zijn en gedrag niet kunnen bijsturen. Een ticketautomaat heeft geen oordeel over zwartrijden en kan geen onderscheid maken tussen mensen. Dat is efficiënt, rechtvaardig (gelijke monniken, gelijke kappen) en voorkomt willekeur, maar als het doorschiet en niet door de menselijke maat wordt bijgesteld, ontstaan er dikwijls op andere plekken extra kosten en kan het ook akelig uitpakken omdat de toegang wordt geweigerd vanuit de veronderstelling dat iemand niet wil betalen. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Je kunt ook een pasje hebben dat niet werkt, of zoals mij wel eens gebeurt vergeten om uit te checken omdat ik net iemand tegen kwam die ik ken, met het gevolg dat mijn saldo pijlsnel ontoereikend werd voor een volgende rit waardoor ik een aansluiting miste.  

 

 Wat zijn nog zinvolle en/of collectieve voorzieningen in een samenleving van individuen die door dingen en robots minder afhankelijk zijn geworden van elkaar en veel keuzemogelijkheden hebben? Maar ook: welke normen zijn zo wezenlijk dat ze collectief moeten worden opgelegd? Over de antwoorden op deze vragen ontbreekt volgens Van Dam dus al 23 jaar een maatschappelijke en politieke discussie waardoor de wetgeving is verouderd. Hij waarschuwt dat we zo slachtoffer kunnen worden van de opmars der dingen lees robots en technologisering en de aftocht van mensen en  humaniteit. Dat zou wis en waarachtig niet grappig zijn en de wereld op zijn kop zetten; de mens die achter de robot aanhobbelt zoals hondenbezitters die worden voortgetrokken door enthousiaste honden en de sturing kwijt zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

route